یکشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۱ ه‍.ش.

از اجلاس بی‌ نتیجه سران عدم تعهد تا همبستگی‌ ملی‌


مهمترین ره آورد اجلاس سران  غیر متعهد را که  با ان همه تلاش و سرمایه گذاری جمهوری اسلامی به کابوسی بدل شد  میتوان در چند جمله  بدین گونه  خلاصه  کرد .
بان کی مون   دبیر کل سازمان ملل در سخنرانی اجلاس سران  کشور های غیر متعهد ضمن اینکه انکار هولوکاست و نفی موجودیت اسراییل توسط ایران را محکوم و انزجار خود را  از مواضع  جمهوری اسلامی با عنوان سخنان نفرات انگیز اعلام  نمود ، نگرانی خود را از وضیت بحرانی حقوق بشر در ایران عنوان  کرد .
آقای محمد مرسی نیز در سخنرانی تند افتتاحی خویش رژیم اسد را فاقد مشروعیت خواند و حمایت قاطع خود را از مردم معترض سوریه اعلام کرد که این امر منجر به خروج هیات سوری حاضردر جلسه  به نشانه اعتراض به سخنان محمد مرسی شد .
و در این میان تحریف سخنان محمد مرسی که توسط  مترجم تلویزیون دولتی جمهوری اسلامی صورت گرفت ، موجبات  تکذیب و اعتراض دو کشور مصر و بحرین را فراهم نمود و بر وخامت اوضاع  افزود .تا حدی  که وزارت امور خارجه بحرین با احضار کاردار سفارت جمهوری اسلامی در منامه، نسبت به تحریف سخنان محمد مرسی و بکار بردن نام بحرین به جای سوریه  توسط مترجم دولتی ایران  اعتراض و خواستار عذر خواهی تهران شد .
از سویی، محمد شومان استاد ارتباطات دانشگاه‌های مصردر مصاحبه با الجزیره تحریف سخنان مرسی را  یک رسوایی رسانه‌ای، اخلاقی و سیاسی دانسته میگوید  این رخداد نشان دهنده رفتار برنامه‌ریزی شده‌ای برای تحریف درک و فهم افکار عمومی داخل ایران است.
و بدین گونه اجلاس سران عدم تعهد که با مقدمات و تدابیر شدید امنیتی و  صرف مبالغ گزاف و ولخرجی های بزرگوارانه حکومت  و حتی به بهای تعطیلی اجباری پایتخت به مدت یک هفته و به مرخصی فرستادن و اخراج ساکنان تهران از شهر صورت پذیرفت ، بدون کوچکترین موفقیتی و  به انزوای بیش از پیش نظام اسلامی انجامید .
این اجلاس در زمانی  انجام شد که  سختی  معیشت وفشاری طاقت فرسا ، زندگی را بر مردم طبقه متوسط و پایین  ایران تیره و تار کرده و  تحریف سخنان مرسی دلیل روشنیست بر اینکه این نظام هیچگونه پایبندی بر اصول و قوانین اخلاقی و بشری ندارد و از این رو رنج و ویرانی را به سادگی و بدون تاسف بر ملت هموار میکند و خود را مسوول حفظ   امنیت و آسایش جامعه نمیداند .
برای مردمی که بر روی بزرگترین گنجها زندگی میکنند ، تهیه ساده ترین امکانات رفاهی امریست بس دشوارو اکثرا غیر ممکن و شاید بتوان گفت  ایران تنها  کشوری است  که در ان هیچ نهاد قانونی برای محاسبه ریخت و پاش ها ی دولتی وجود ندارد و اصولا درصورت وجود نیز پاسخگویی وجود ندارد .

 وفورِ کودکانِ کار و مردان و زنانِ تن فروش در دل نظام حکایت از زخمهای کاری بر غرورِ ملی‌ و بیدادِ ویرانگر جاری در این سرزمین می‌کند و در همین هنگام  صرف  سرمایه  های هنگفت  کشورو حاتم بخشی های نظام   در نقاطی که کمترین  منفعتی به حال کشور ندارد  ، به روشنی بربی مسوولیتی  زمامداران فعلی  ایران  گویاست .  سوء استفاده از منابع و سرمایه‌های ملی‌ ایران برای پیشبرد اهداف تروریستی ، افراطی و ضد بشری خود و دنبال نمودن اهدافی که همواره در تباین و مغایرت با منافع ملی مردم ایران بوده  طی بیش از سی سال کشور را به قعر ذلت کشانده .
به باور زمامداران جمهوری اسلامی ، ایران یعنی مهمترین دارایی هر ایرانی به اولیاء اسلام تعلق دارد و  به بازی گرفتن سرنوشت و آینده  بیش از هفتاد میلیون ایرانی  و امنیت  ایران توسط  این تبهکاران ریشه در همین  باور مخرب دارد  .
 
نکته قابلِ تامل سرنوشتِ مردمی است که سالیانِ درازی حضورِ حکومتی مطلق گرا و رنجِ دیکتاتوری اسلامی را با گوشت و خونِ خود تجربه کرده اند . سنگینی‌ کوله باری که مردم تا به امروز با خود کشیده اند هر گونه اغماض و اشتباهی را در نفوذ مجددِ دین ویا قدرت فردی در سیاست و سلطه پذیریِ الهی و زمینی‌ نا بخشودنی و غیرِ ممکن مینماید .
اکنون شاید  آخرین امکان وفرصت  برای ایجاد حرکتی ملی و  برون رفت از این بحران  و پیشگیری از آینده ای شوم برای مردم ایران بجای مانده باشد .
حال که یک  حرکت ملی در شرف وقوع است ، حرکتی که به ابتکار تعدادی از کنشگران سیاسی - مدنی  برای نزدیکی  و انسجام ملی آغاز  شده ،  ان چه ضروریست تکیه بر مهمترین ، عقلانی ترین اصول بوده تا بر پایه ان وحدتی در کثرت ایجاد شود .این در حالی است که با کمال تاسف دست های بسیاری برای خفه کردن این حرکت در نطفه به حرکت در آمده اند و دانسته یا ندانسته در راستای منافع نظام اسلامی گام بر میدارند 
دستانی که بر مبارزانِ راستین تهمت و توهین و افترا میبندند  ، راه حرکتی آزادی بخش را سد می‌کنند  و ملتی را بار دیگر  به یاس و نومیدی میکشانند .
 
آنچه روشن است حاصل کار بیش از ٣٠ سال تلاش فعالین  سیاسی   است که همواره به  دلیل خود خواهی  و مطلق گرایی و بهانه جویی های پیا پی   و با  تاکید دائم  برمواضع اختلاف انگیز  و بحثهای طویل و تمام نشدنی‌ و کنفرانس‌هایی‌ که بدون نتیجه به پایان رسید ، نتیجه ای جز شکست و نا کارایی  به همراه نداشته .
تکیه بر اساسی ترین اصول و اشتراکات  اندیشه و شکیبایی در برابر تفاوت های فکری که  برای رسیدن به  اجماعی عقلانی   کاملا  ضروری به نظر میرسد  امری است که با وجود سالها تلاش فعالین سیاسی  متاسفانه هرگز تحقق نیافته  است و با ان که نزدیکی و اتحاد همواره  چون واژگانی زیبا مورد ستایش  قرار گرفته  ولی اپوزیسیون هرگز در مقام عمل  به آن تن  نداده است .
نمیتوان سخن از آزادی و دموکراسی به میان آورد ولی  در نخستین  گام آن را با خودبینی و بهانه جویی های واهی زیر پا گذاشت .
امروز زمان آن است که برای یک بار بیش از "من"  به ایران فکر کنیم و برای ایران حرکتی ملی را سامان بخشیم  .
تمام آنانی که به نوعی داعیه  عشق وطن را بر زبان دارند در این کارزار محک میخورند ، آنان که با وجود همه شواهد و براهن  موجود که نشان از وخامت اوضاع و امکان جنگ و تجزیه و تیره روزی بیش از پیش ملت ایران دارند به جای  همیاری و پای نهادن  در این کارزار که به همه فرزندان ایران تعلق دارد ، باز بر طبل اختلاف و تخریب میکوبند دیری نخواهد  گذشت که در پیشگاه  تاریخ و ملت ایران پاسخگو خواهند بود .
و از اینرو  بر همه کنشگران و سیاستمداران از هر فرقه و گروه  و باور، در صورتی که بر:
 حفظ تمامیت ارضی و یکپارچگی ایران 
 دموکراسی و برابری حقوق و اجرای بی تنازل قوانین بشری سازمان ملل متعهد
 آزادی دین و جدایی دین از سیاست
و حق برقراری حاکمیت ملت ایران  اعتقاد دارند ، ااتحاد و همبستگی  ملی را به عنوان مهمترین گزینه برای مهیا نمودن شرایط در جهت سامان دادن به حرکتی عظیم و تاثیر گذار در جهت  گذاردموکراتیک از جمهوری اسلامی بر پایه جنبش های نافرمانی مدنی و در راستای آشتی ملی  و گذر به دموکراسی در ایران را مد نظرقرار دهند  .
بدیهی است که یکی از حقوق اساسی شهروندان ایرانی مشارکت و سهیم بودن در تعیین نوع نظام و تصویب قانون اساسی نوین ، توسط مردم ایران است و هیچ دسته و گروهی با قرار دادن پیش شرط  نوع نظام مورد دفاع خود برای شرکت در این جنبش آزادی بخش حق سلب آزادی انتخاب دیگری را ندارد .
در اینجا نیازِ حقیقی‌ و فوری آزاد اندیشان ایرانی‌ است که  به حساسیتِ اوضاع کنونی ایران  بیاندیشند و بیش از هر چیز با تکیه بر نبوغ و خرد جمعی‌ و احتراز از" من  محوری " و دامن زدن بر اختلافات برای پیشگیری از خطراتی که  کشورمان  را تهدید می‌کند به حرکت و جنبشی هماهنگ بپیوندند .

‏هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر